Celestial Saga

In magno vitae theatro, solus in scenis sto, tenebras perforans, delicias meas illuminans. Ego sum auctor meae narrationis, creator fabulae meae, sculptor meae identitatis. Aliorum tamen narrationibus, sensibus, judiciis, et exspectationibus informatus sum.

Sidus sum cogitationum, affectuum, experientiarum et aspirationum. Filum labans sum ex filis memoriae contextum, flumen praeteriti figuratum, lignum ad caelum futuri attingens. Innumeris notis sum composita, momenta, arbitrium, triumphum, desiderium. Sum summa mei pars, sum tamen illa magis. Partes illas ascribo, et ex illis narro.

Sed, ut alii me vident, speculum mihi obtenditur, pravae lentis reflexio, experientiae meae, praeiudicia, et praeconceptionibus. Vident me silhouetted versionem ex luce intellectus sui. Funes ago, larvis gero, muros fero. Vident aequora summa, Ignara sub imo.

Novus ego et alter eiusdem nummi latera duo percipiunt, perpetuo unita sed in aevum dissident. Contentio inter eos est saltatio, pulsa et viverra, dialogus inter ego et sui. Iter est propriae inventionis ac propriae locutionis, quaerens veritatem in apparentiis in mundo.

In fine: Ipse scio, et alii vident. Viator solitarius sum in via propriae inventionis, sed etiam sum pars itineris humanitatis, filum meum cum aliis connexum. Per commercia, relationes et necessitudines cum aliis meis certior sum. sed solus non sum.